Reacties van kampgasten en kampleiding

Op zoek naar een leuk ponykamp?

Wat is een leuk ponykamp?
Knuffelen kan met alle paarden.

Een leuk ponykamp vinden is altijd lastig. Gelukkig hebben wij veel tevreden gasten die jou zijn voorgegaan. Kijk hieronder wat anderen van ons kamp vinden.

 

 

 

 

 

Heb jij ook zo’n geweldig kamp gehad?

Laat dan nu jouw ervaringen achter op onze site!

Jouw naam:
e-mail adres:
Titel:
Rating
Je review

 

Wat vonden andere kampgasten van de Grensrakkers:

Ponykamp 2017

★★★★★
5 5 1
Weer een heerlijk ponykamp gehad. Fijn paardrijden op Freddy; in bos galopperen vind ik reuze leuk. Helpen stal schoonmaken, dropping in de avond en door mais veld lopen, keuken mee opruimen en goed geslapen boven in stapelbed. Natuurlijk ook de muziek niet vergeten die was leuk en gezellig. Was een top week. Super bedankt allemaal. Tot volgend jaar !!!

reactie geven over kamp

★★★★★
5 5 1
Ik vind kamp echt leuk ik kom elk jaar terug

Feest

★★★★★
5 5 1
Het is ieder jaar een feest om kampgast te zijn op de Grensrakkers. Als je nu jong bent, of wat ouder, met of zonder beperking voor iedereen is er wat te doen en iedereen heeft plezier. Ik zou niet ieder jaar terugkomen als het niet leuk was. Dus kom ook naar ruiterkamp De Grensrakkers!!!

Al jarenlang genieten!

★★★★★
5 5 1
Ik ga al jarenlang als leiding naar het kamp en het blijft genieten. Ieder jaar is weer anders, maar ik zie ook veel vaste kampgasten terugkomen. Sommige kampgasten komen net zolang als ik er ben, en dat moet een teken zijn dat ze het naar hun zin hebben. Het is altijd genieten met de mensen, de paarden, de omgeving. Natuurlijk staan de paarden centraal, maar ook de spelletjes, de dropping e.d. mogen niet vergeten worden. Zoals de titel al zegt: GENIETEN!!

Wat begon als een stage is tot een mooie ervaring uitgelopen

★★★★★
5 5 1
In het jaar 2014 moest ik voor mijn opleiding een stage lopen, ik moest een vakantie week mee met mensen( jong en oud) met een beperking. En via mijn CIOS opleiding ben ik bij het ponykamp terecht gekomen. Helaas mocht dit door omstandigheden niet meetellen als stage, maar toch ben ik een week meegegaan. En wat een ervaring!! zoveel mensen die dit met een goudhartje doen en het ponykamp opzetten. Uit eindelijk heb ik ipv 1 week 2 weken mogen draaien en dat al meteen in mijn eerste jaar. 2 ponyweken waarin in veel heb geleerd, het is een warm bad waarin je thuis komt met een week vol gezelligheid en een goede sfeer. En of je nu al welk kunt paardrijden of niet iedereen is welkom. Ik zeg een hele mooie ervaring met een goed doel, waar mensen met een goed hart voor zorgen!!!. Met volle overtuiging zeg ik dat ik er dit jaar weer bij ben met een grote glimlach op mijn gezicht. Xx. Danielle

Met veel plezier!

★★★★★
5 5 1
Ik ben al van jongs af aan goede vriendinnen met Karen en zo ben ik ook terecht gekomen als leiding bij de grensrakker. Als 17 jaar doe ik het met heel veel plezier. Ik vind het heerlijk om met de paarden en mensen bezig te zijn dus de ideale combinatie. Met veel plezier help ik elk jaar en geniet er van om te zien hoe de kampgasten genieten van hun onvergetelijke vakantie jong en oud. Ook heel mooi om te zien dat er veel kampgasten zijn die er al waren toen ik 17 jaar geleden begon en die er nog steeds komen. Groetjes Patricia

Dikke pluim

★★★★★
5 5 1
Mijn zuster heeft een verstandelijke handicap en gaat al sinds jaar en dag naar de "grensrakkers" Het is altijd supergoed geregeld en voor ons als familie een zeer vertrouwd adres waar ze het hele jaar naar toe leeft. Groot respect naar jullie bedrijf. CHAPEAU !!! Hans Grannetia

heerlijke week

★★★★★
5 5 1
Hallo ik ben Ingeborg en kwam vroeger al jááren op ruiterkamp, als ruiter, maar tegenwoordig ook als leiding. Ik ben vanuit Charlotte Oord als leiding meegegaan.Ik vind het er zo leuk en fijn dat ik dan ook maar 1 of 2 weken bijboekte als ruiter. Er wordt zoveel gedaan, met of zonder paarden. Er worden vaak spellen, speurtochten, en een dropping georganiseerd, De sfeer is er zo fijn met valide en invalide kampgasten. tot komende zomer.Ingeborg

top vakantie in de bossen

★★★★★
5 5 1
Ik ben Joke Blom en ik kom al meer dan 25 jaar bij Trudy op paardenkamp. Ik vind het altijd heel leuk daar. Ook help ik altijd graag in de keuken of met het koffie zetten. Het leukste is natuurlijk het paardrijden. Mijn lievelingspaard was Pablo maar nu rijd ik op Meike. Ook een bos rit vind ik altijd leuk om te doen. De leiding is altijd heel aardig.

Genieten

★★★★★
5 5 1
Sinds vele jaren neem ik ieder jaar een week vrij van werk om te helpen met de kampen. Door de jaren heen heb ik vele gasten voorbij zien komen, waarvan het merendeel ieder jaar gelukkig terug komt. Het is niet alleen heel dankbaar werk, maar we hebben ook zo veel plezier met zijn allen. Doordat de meeste gasten ieder jaar weer terugkomen leer je ze echt kennen, zie je ze groeien en veranderen. Dat maakt het allemaal zo leuk om te doen. Ondanks dat het fysiek moeilijker wordt om het vol te houden, hoop ik nog vele jaren in meer of mindere mate betrokken te zijn bij de kampen en de gasten te mogen verwelkomen en verzorgen, maar vooral heel veel plezier te beleven met zijn allen! Meike

Bij Trudy

★★★★★
5 5 1
Ik ga al ruim 15 jaar elk jaar naar het paardenkamp bij Trudy. Het heet eigenlijk Grensrakkers, maar ik zeg altijd “bij Trudy”. \r\n\r\nDat is altijd dikke pret. Ik ontmoet ook altijd weer oude bekenden, die er elk jaar ook weer terugkomen. Maar ook zijn er altijd nieuwe ruiters. Het geeft me een vakantiegevoel en tegelijk een soort reunie. In het begin was ik er een week, maar inmiddels is dat uitgegroeid naar twee, en de laatste keren zelfs drie weken. We hebben altijd leuke programma's. Veel paardrijden natuurlijk, maar ook een dropping, een bonte avond, en met mooi weer een duik in het zwembad. Lekker eten hoort er ook bij, dat regelt Trudy uitstekend. De laatste jaren is Karen (de dochter van Trudy)ook zeer actief op kamp.Ik speel ook graag met haar kinderen, die er dan ook zijn. Ook de vrijwilligers (begeleiders) die er zijn tijdens kamp komen er al jaren. Het laatste jaar zijn er een paar nieuwe begeleiders bijgekomen. Ook dat was een leuke ervaring. Ik heb me inmiddels opgegeven voor het aankomende jaar, want ik wil niks missen!

Belevenissen

★★★★☆
4 5 1
Ik zal jullie wat vertellen over mijn belevenissen van het kamp de Grensrakkers. Ik ben er nog maar Eén keer geweest. En ik ben van plan om vaker te gaan. Zo leuk is het er. Ik ben shanna 24 jaar. En rijd al ruim 10 jaar paard. En ben bezig om daar 11 jaar van te maken. En sinds een jaar of 5 rijd ik op een reguliere manege in de buurt van mijn woonplaats. Vanwege mijn beperking kan ik niet gewoon aan een regulier kamp mee doen buiten mijn eigen manege. Ik had me eerst voor een ander kamp aangemeld. Maar werd daar uitgeloot. Dus dan maar op zoek naar een ander kamp. De begeleidster van mijn huis vond de site van de grensrakkers. Wist eerst niet zo goed of dat het wel wat zou zijn. Maar heb er uiteindelijk geen moment spijt van gehad dat ik me aangemeld had. Mijn vader heeft me naar het kamp gebracht. De eerste paar uren waren best wel spannend. En ook even wennen. Maar tegen de avond waren de eerste spanningen al over. En begon ik al gewend te raken. Avonds na het eten kregen we een proefles van ongeveer een half uur. Er waren 3 groepen. 2 Van ongeveer 8 ruiters. En 1 van ongeveer 4 ruiters. Ik zat in de kleinste groep. Met de ruiters die zelfstandig konden rijden. Ik was op youri ingedeeld. Een donkerbruine Hongaarse merrie. Youri word met een westernzadel bereden. Nou ben ik totaal niet gewend om met een western zadel te rijden. Had het zelfs nog nooit gedaan. Dus dat was wel even wennen. Maar ook leuk. En heel anders dan de veelzijdigheidzadels die ik gewend ben. Ik voelde me de hele week een soort van cowboy. Omdat ik niet alleen met een western zadel reed. Maar ook op de western manier. Met een lange teugel. Een hele lange teugel. Van begin tot eind van de rit. Iets wat ik ook totaal niet gewend ben. Ik moet er niet aan denken om op mijn eigen manege zo te rijden. Zeker niet tijdens een buitenrit. Dat kan met de paarden van mijn eigen manege niet. Ik rij op een reguliere manege in een reguliere les mee. Er worden zelfs geen lessen gegeven voor mensen met een handicap. Dus de paarden worden ook niet daar voor geselecteerd. Dus de gehele les met een lange teugel rijden. Dat kan gewoon niet. Maar bij de grensrakkers dus wel. Met alle paarden kan dat en word dat gedaan. Een heel goed teken. Dat de paarden braaf zijn met rijden. Heel braaf.En in de omgang zijn ze ook braaf. Voor zover ik heb kunnen zien. Ruiters mogen de paarden zelf poetsen en zadelen. Daar bij is er wel toezicht en hulp. Maar geen 1 op 1 begeleiding. Ook weer een goed teken dat ook de paarden hier bij braaf zijn. Het poetsen en zadelen van youri ging goed. En in de bak ging \\\'t ook prima. Moest eerst wel even wennen aan youri s snelle tempo in de bak. Ze is niet druk. Maar in de bak wel snel. Maar in het bos. Waar we de volgende dag gingen rijden. Is ze precies het tegenovergestelde. Het zijn lekker voorwaartse en braafe paarden. Die ook helemaal niet zo snel ergens van schrikken. En youri werd er ook niet wild van als we wat achter raakte. Maar ik heb er wel 'n best op gedaan om haar voorwaarts te houden. Ook al had ik geen zweep bij me. Anders word het helemaal makkelijk voor me. Hoefde bijna niks te doen namelijk. Youri ging de rest wel achterna. Dus ik hoefde zelfs bijna niet te sturen. Lekker makkelijk. ' T enige moeilijke was. Om goed in balans in t zadel te blijven zitten. Na gegeten en gereden te hebben. Was het tijd om onze bed in te duiken. In een van de slaapkamers die ze zowel boven als beneden hebben. Ik kon kiezen om of boven of beneden bed te slapen. En koos beneden. De volgende ochtend. Eerst gezamenlijk ontbijten. En daarna in groepen gaan rijden. Als je nog niet aan de beurt was om te gaan rijden. Kon je iets voor jezelf gaan doen. Of met toestemming en onder toezicht van de leiding. ' T zwembad in duiken die ze daar hebben. ' T zwembad is niet groot. En ook zeker niet geschikt om er ( letterlijk en figuurlijk in te duiken ). Maar als je houd van zwemmen. Is het wel leuk. Toen mijn groep aan de beurt was. Gingen we de paarden poetsen en zadelen. En deden we de vliegendekens op bij de paarden. En die hebben ze echt nodig. Want het is lekker rijden door het bos. Maar al die dazen. Dat zijn vliegen die dol zijn op paarden. Die zijn een stuk minder leuk. Dus een t-shirt met lange mouwen of een blouse of zo is echt aan te raden. Want die dazen steken je letterlijk en figuurlijk lek. Niet dat dat zo n bosrit minder leuk maakt. En als je aan het draven of het galopperen bent. Heb je er niet zo n last van. Maar ik was voor dat ik naar dat kamp ging. Er niet van op de hoogte Dat er zoveel dazen waren. En ik zat in een kampweek waarin dat het heel warm was. Rond de 30 graden. Dus ik werd veel gestoken. En ik ben allergisch voor dazen. Dus ik kreeg een paar flinke bulten. En de allergische reactie en de hitte en mogelijk ook wat andere dingen. Zorgde ervoor dat ik een dagje niet zo lekker was. Maar door de goede zorgen van de leiding. Was ik de volgende dag al weer beter. Alleen de jeukende dikke bulten waren er nog. Dinsdag hebben we omdat het die dag ook weer heel warm zou worden33 graden niet gereden. Ik ben toen even het zwembad in geweest. Omdat het koude water wel goed is om de bulten op m'n armen te koelen. En heb even een balletje overgegooid met wat andere deelnemers. Ik vond t water erg koud. Dus toen ik t zat was. Ben ik er weer uit gegaan. We zijn die dag even weg geweest. Omdat we niet konden paardrijden. We zijn Naar de steengroeve geweest. Daar kun je ouderwetse Nederlandse boeren spelletjes doen. Zoals koemelken. Kegelen. Sjoelen. En dat soort dingen. Was wel leuk. En gezellig. Daarna daar een glaasje limonade gedronken. En weer terug naar de grensrakkers thuis. Verder hebben we in dat kamp ook nog wat spelletjes gedaan. Aan het begin van het kampweek hebben we bijvoorbeeld een kennismakingsspel gedaan met ballonnen. We zaten toen lekker buiten. In een kring. En dan hadden we een emmer met water. Met met water gevulde ballonnen erin. En dan moest je 1 voor 1 zo n ballon pakken. De naam van iemand zeggen. En dan de ballon naar die persoon toegooien. En vangen maar. Of nat worden. Maar zoals in de meeste kampen. Doe je niet alleen spelletjes. Maar heb je ook corvee. Ja helaas. Dat hoort er nou eenmaal bij. Bij de corvee taken horen minder leuke. Maar gelukkig ook leuke taken. De minder leuke taken zijn onder andere vegen en de vaat afdrogen. Nou is vegen niet mijn favoriet. Maar afdrogen is niet zo vervelend. Gewoon gezellig kletsen met je mederuiters. Die bij jou in je corvee groep zitten. En dan is t zo gebeurt. Maar gelukkig zitten er ook leuke taken tussen. De 2 honden van de Grensrakkers uitlaten. Een labrador. En een klein hondje. Maar ze zijn wel lief. En helpen met stallen uitmesten. De honden worden in het bos uitgelaten. Onder begeleiding. En in de stallen mag je kruiwagens naar de mesthoop rijden. En stro naar de stallen brengen op een plastic zeil. Erg leuk om te doen. Verder zijn we in dat kamp ook een paar keer met de paardenwagen. En tractor. Een rondje wezen rijden. Heerlijk.' T is wel wat leuker als er paarden voor lopen. In plaats van een tractor. Maar het is wel veiliger. En uiteindelijk net zo leuk. Heerlijk zo n rit. Woensdag was het iets minder warm. En mochten we kiezen. Of dat we wouden rijden of niet. Ik wilde wel rijden. Dus zijn we weer met een man of 7. Ruiters. Karen die lesgeeft. En wat vrijwilligers. De bossen ingegaan. Was weer een heerlijke rit. De paarden waren de avond ervoor in groepen losgelaten in de bak. Dus die hadden hun beweging op die manier gekregen. En waren ook deze keer weer heel braaf in het bos. En op stal. Als het heel warm is. Hebben niet alleen wij mensen het warm. Maar de paarden ook. Dus hebben we de paarden die week ook een paar keer onder de tuinslang gezet. Daar mochten we ook mee helpen. En het was elke keer weer een plezier voor me om te zien hoe youri daar van geniet. Heerlijk vind ze dat. Die youri kan daar echt van genieten zeg. Woensdag avond hebben we ook nog wat leuks gedaan. Een dropping. Het was erg leuk. Om half 11 gingen we weg. En om half 1 s nachts waren we pas weer terug. Ik weet niet of dat het de bedoeling was. Dat het zo laat werd. Waarschijnlijk niet. Want ik had aangegeven niet heel lang te kunnen lopen. Maar de route moest onverwachts gewijzigd worden. Want. Werd me later verteld. Over een slootje heen. Door een stukje bos. Dat soort dingen. Maar de rest wist dat niet. Want we hoorde een of ander raar geluid. ' T leek op het geluid van een dier. Maar toch ook weer niet.(Later bleek dat het waarschijnlijk jongere geweest waren die daar in de buurt aan het feesten waren). Dus moesten we dat stuk bos uit. En na een tijdje. Na geprobeerd te hebben er achter te komen wat t was. (Een paar begeleiders gingen kijken. Maar konden niks vinden). Werd besloten om een andere route te nemen. Door een grasveld. En het bos. Onderweg hoorde we het rare geluid nog een paar keer. En werd er 2 keer iets geroepen over een ruiter zonder hoofd. Verder kwamen we wel een paard tegen. Die in een wei stond. maar er zat geen ruiter zonder hoofd op. En na 2 uur Lachen Gieren En brullen. Waren we weer terug . En gingen we als de wiedeweerga onze bed in. De volgende ochtend eerst weer gezamenlijk ontbijten. En daarna weer in groepen paardrijden. Het zou die dag weer heel warm worden. Dus kwam Trudy. De eigenarese van de grensrakkers. Naar me toe. Met de vraag of dat ik voor mezelf zou willen rijden. De rest ging dan naar het bos. En ik zou dan voor mezelf gaan rijde in de bak.Dat wou ik wel. Ik ben absoluut geen ankie van Grunsven nummer 2. Absoluut niet. Heb zelfs nog een hoop te leren. Vind ik zelf. Maar ik kan wel rijden. En op mijn eigen manege heb ik ook al een paar keer vrijrijden gehad. Dan was de instructrice wel aanwezig. Maar gaf geen les. En ik en de rest van de groep van de manege waar ik paardrij. Reden dan voor zichzelf. Bij de grensrakkers. Bleef er niet iemand in de bak staan om toezicht te houden. Maar er waren wel vrijwilligers en instructrices in de buurt van de bak. Die een oogje in het zeil konden houden. Ik heb youri gepoetst en gezadeld. En toen de rest weg was. De bak uit. Leide ik youri naar het opstapperron. (Ik kan gewoon opstijgen met behulp van de stijgbeugels. Maar het is beter voor de rug van je paard. Om op te stijgen via een opstapperron). En stapte op. Met behulp van de begeleiding. Die youri voor me vast hield. En hielpen ze me even met mijn postelastieken om de stijgebeugels en laarzen te doen. (Dat met die postelastieken. Dat op de site staat in het rijtje aanpassingen aan het harnagement. Komt van mij). En reed de bak in. En begon met youri los te stappen. En haar laten wennen aan het feit dat we alleen waren. En niet naar het bos gingen. De rede dat ik moest wachten totdat de andere weg waren. Was omdat ze achter de andere paarden aan zou willen gaan. En ze was dus in het begin ook helemaal van slag. Ze snapte er niks van. Elke keer als we bij het hek kwamen waar we naar het bos gaan. Keek ze ernaar.Waarschijnlijk hopend dat hij open was. Maar dat was hij niet. Na het losttappen. Liet ik youri aandraven. En ging op die manier verder met losrijden. En na het losrijden heb ik even lekker gegalopeerd. Verder heb ik ook onder andere gewerkt aan het rijden van figuren. Doorzittten. Rechtrichten. stelling vragen. En wijken voor het been. Om te kijken of dat ze dresuurmatig bereden was . En om te kijken of dat ze kon wijken. Nou dat kon ze hoor. Wijken voor het rechterbeen deed ze niet. Dan draafde ze weer heel snel naar de hoefslag. Maar wijken voor het linkerbeen deed ze prima. Ik heb dit gewoon een paar keer gedaan. En er niet echt werk van gemaakt om het keurig te doen. Omdat als je te veel aan youri s mond zit. Ze chagrijnig word. Dat vind ze niet zo prettig. Als je te veel in haar mond zit. En het was ook warm. Dus 't was gewoon uitproberen. Om te kijken of dat ze het kon. En ze deed t prima. En het was leuk om te doen. Ik heb denk ik ruim 3 kwartier gereden heb. En na het uitstappen. Ben ik afgestapt. En heb youri naar stal gebracht. En heb samen met een vrijwilligster die me kwam helpen. Youri afgezadeld. Ik heb 't moment dat ik stopte goed gepland. Want toen ik youri net op stal gezet had. Kwam de rest terug van de bosrit. Dus ik had het niet beter kunnen plannen. Of dat dit gebruikelijk is. Dat ruiters voor zichzelf rijden tijdens een kamp. Weet ik niet. Denk het niet. Maar voor mij was het gewoon beter dat ik op de manege bleef. In de bak is het toch ietsje koeler. Avonds hebben we op de laatste avond van 't kamp (wat gaat zo'n week toch snel)Een bonte avond gehouden. Waar er onder andere gedanst en gezongen werd. Nou ben ik absoluut niet van 't dansen en zingen. Maar een meisje uit mijn kamp. C waar ik vriendinnen mee geworden ben. En een vrijwilligster. (Ik weet haar naam niet meer) hebben me zover gekregen dat ik van mijn stoel afkwam. En dat zegt heel wat. Want dat krijgen maar heel weinig mensen voor elkaar. Eigenlijk niemand. Toen de bonte avond afgelopen was. Zijn we naar bed gegaan. En de volgende dag Gingen we weer naar huis. Het was een zeer geslaagd kamp. En ook heel leuk om oud bekenden tegen te komen. (M en c) die ik ken van de Madurodam manege.waar ik ongeveer 4 jaar paardgereden heb. En waar zij werken als vrijwilliger. En ook leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. En daar een vriendschap aan over te houden. Dus als je houd van een kleinschalig kamp. Waar er leuke activiteiten gedaan worden. Maar je ook tijd hebt voor jezelf. En het programma ook vrij rustig is. Er word veel aangeboden maar je mag zelf kiezen of je eraan deelneemt. En je bent er veel met de paarden bezig. En veel mag meehelpen met de verzorging ervan. Dan is de grensrakkers aan te raden. De hartelijke groeten van een klein meisje. Met een groot hart voor paarden. Tot volgend jaar! Shanna”

Ervaringen

★★★★★
5 5 1
Graag willen wij onze ervaringen vertellen over het Ruiterkampencentrum De Grensrakkers. Onze zoon, 36 jaar is geestelijk en deels lichamelijk gehandicapt en neemt al vele jaren deel aan deze kampen, die voor hem het hoogtepunt van de zomervakantie vormen. Zijn voorpret begint al in de winter, wanneer hij “zijn” Trudy en Karen wil bellen om te vragen wanneer hij weer mag komen. Wat trekt hem daar zo aan? Wij denken dat het de kleinschaligheid is, de vertrouwde omgeving met veel en vaak dezelfde leiding, die er al jaren komen. Ook de kampgasten komen vaak weer hier terug en kennen elkaar. Iedereen voelt zich er snel thuis en op zijn gemak, ook al kom je hier voor de eerste keer. Door de aanwezigheid van genoeg bekwame leiding is er persoonlijke aandacht voor iedereen en kan er ook veel met de kampgasten worden gedaan, zoals natuurlijk het paardrijden en tochtjes maken met de huifkar in deze bosrijke, rustige omgeving. Maar ook spelletjes, bonte avond, het zwembad (bij warme dagen )op het eigen terrein, maken dat er voor elk wat wils is. Ook voor rolstoelgebonden gasten is het centrum op alle fronten zeer toegankelijk. De accommodatie is geheel aangepast. Over de hygiëne en de verzorging van de kampgasten zijn wij als ouders zeer tevreden. De medicatie wordt stipt volgens de voorschriften toegediend. De maaltijden zijn gevarieerd en goed verzorgd. Het geeft de kampgasten een veilig gevoel, dat er ’s nachts ook voldoende leiding aanwezig is. Wij zijn vol lof over Trudy en Karen die dit ruiterkampencentrum organiseren en het ieder jaar mogelijk maken om de gehandicapte mens een onvergetelijke vakantie te geven. Wat kunnen we nog meer vertellen? Kom het zelf eens een weekje beleven! Van een dankbare ouder D.G.d.B

Gezelligheid

★★★★★
5 5 1
Hoi ik ben Stephan. Ik kom nu vier jaar bij de grensrakkers ik het erg naar mijn zin het leuke van het paardenkamp vind ik de bosritten met de paarden en de ritten met de tractor en de ponykar en met zijn allen eind van de laatste kamp week de stallen uitmesten en daarna als het erg warm is met elkaar in het zwembad en daarna gezellige avond eten met elkaar en de bonte avond met elkaar dat was dit jaar geslaagd volgend jaar maak we het helemaal bont ik heb het erg leuk gehad dit jaar ik hoop dat volgen jaar ook zo is alles bij elkaar was het een geslaagde zomer kamp en tot de laatste week en tot volgend jaar. groetjes Stephan. Wij zijn de ouders van Stephan R, met veel plezier en vertrouwen brengen we Stephan al 4 jaar naar de Grensrakkers. Al hoewel Stephan niet van vakantie houdt wil hij het liefst 2 weken op paardenkamp. Stephan wil graag werken maar we merken ook dat hij steeds meer de gezelligheid op zoekt, en dat is er voldoende bij de Grensrakkers. Wij zijn erg tevreden over de begeleiding en de locatie is ook erg mooi. Voor ons is het erg belangrijk dat we Stephan met een gerust hart kunnen achterlaten zodat wij even kunnen bij tanken. Volgend jaar is hij zeker weer van de partij. Bedankt alle begeleiders voor de fijne weken. Nico en Elly R

Leuk

★★★★☆
4 5 1
Onderstaande reactie is van onze dochter. Ik heb er achter nog een kleine verduidelijking geschreven... Ik vind bingoer leuk. ( ik vind bingo leuk ) Ik vind het bonkavond gesellig. ( …. bonte avond …gezellig) Ik vind speeltuin gaan leuk. Ik vind paardrij in bos ook spannet. (….spannend…) Ik vind met de huifkar ook leuk. Ik vind geserteh daar. ( … gezellig … )

Genieten

★★★★★
5 5 1
Elk jaar kan ik weer geweldig genieten van het kamp en de ruiters. Ik ben zelf als klein jongetje gekomen om te genieten van een weekje vakantie en kom nu nog steeds (maar dan als leiding) terug om te genieten van de mensen, het kamp, de paarden en de bossen.