Adoptie verhalen

Een aantal van onze paarden en pony’s hebben buiten het kampseizoen hele fijne adoptieouders. Zij zorgen voor de paarden alsof ze van hun zijn. 

Bij de adoptieouders staan de paarden in een fijne stal met een mooi weiland, zodat ze ook lekker de benen kunnen strekken als het baasje even geen tijd heeft.

Hieronder een aantal verhalen van adoptieouders:

Adoptie paarden en pony's - MeikeGraag wil ik vertellen waarom ik zo blij ben met onze adoptie paard van “Het paardenkamp De Grens rakkers”. Ik denk overigens dat het van alle kanten een prima regeling is.

Ten eerste van mijn kant: Wij kunnen een periode gebruik maken van een paard alsof het ons paard is. Als het paard naar het paardenkamp gaat dan proberen wij ook op vakantie te gaan. Het is een kleine moeite om haar dan te brengen en omdat het goed geregeld kon worden met het brengen en halen van mijn schoonzus die ook naar paardenkamp gaat. Natuurlijk vindt zij het ook leuk dat haar verzorgpaard bij ons thuis staat als er geen paardenkamp is. Ook zij kan er dan zo vaak als ze kan op rijden. Ik weet zeker dat de adoptie paarden en pony’s enorm braaf zijn, want er rijden mensen met een beperking op. Mijn man en ik kunnen nu lekker met z’n tweeën rijden en we nemen ze soms wel eens samen mee naar het strand. . Paarden zijn kudde dieren dus Meike vindt het heerlijk dat ze bij het paard van mijn man in de wei en in de winter op stal staat.

Ten tweede van de kant van het paardenkamp;

Zij weten dat hun paard/pony goed getraind blijft. De paarden/pony’s krijgen voldoende beweging en in overleg met elkaar bekijken we welk gedrag of niveau van de paarden/pony’s nog extra aandacht moet hebben. Ons paard Meike had bv namelijk een beetje moeite om door de plassen te lopen. Tijdens de lessen op paardenkamp is het niet altijd even handig dat de paarden/pony’s er dan omheen lopen. Wij hebben dit thuis extra geoefend. Voor de rest krijgt het paard net zo’n verzorging en voeding als de andere paarden die we al hebben. Als we haar als een eigen paard zouden hebben dan hadden we toch een hoefsmid laten komen als dat nodig was en als er een dierenarts nodig is dan komt deze natuurlijk ook gewoon. De paarden/ pony’s vinden alle aandacht op het paardenkamp heerlijk en zullen zich inzetten voor de gasten. Na een periode paardenkamp krijgt Meike even een echte week rust en daarna wordt er lekker met haar gereden.

Elk jaar wordt er gekeken of de regeling nog naar ieders zin is. Maar daar hoeven we niet aan te twijfelen!

Hieronder zie je enkele foto’s van Meike met mij op het strand,goed watervrij makend Meike met mijn schoonzusje .

Groeten van Erna

Adoptie paarden en pony's - Jonker & RandyIk ben Rian Warmenhoven uit Zeeuws Vlaanderen en ik adopteer al zo’n 20 jaar pony’s bij Trudy.

Het is ooit begonnen met Radja, een prachtige schimmel ruin. Een vriendinnetje van onze dochter reed wel eens op een oude pony die hier stond. Maar de pony werd toch wel erg oud en het vriendinnetje wilde meer dan stappen alleen. Bij toeval las ik een advertentie van Trudy. Ik heb contact gezocht, en Radja kwam. Samen met mijn dochter en haar pony heeft het vriendinnetje heel veel plezier gehad. In de loop van de jaren zijn zo verschillende paarden en pony’s bij ons geweest.

Op dit moment staan Jonker en Randy bij ons. Randy al wel een jaar of 10, en Jonker sinds 3 jaar.

Er wordt bij ons recreatief gereden, en we zijn in de gelegenheid om heerlijke buitenritten te maken. We hebben thuis een buitenbak, en in de winter kunnen we de binnenbak van de buurman huren.

Ideaal toch?

Jonker en Randy zijn allebei al behoorlijk op leeftijd, en we doen ons uiterste best om ze toch in een goede conditie te houden.

We hebben ook eigen paarden. En toeval of niet, en een beetje geluk komt er ook vast bij kijken, maar onze eigen paarden zijn ook 26, 25, 19 en 30 jaar oud.

De paarden staan bij ons iedere dag buiten, ook in de winter met bijvoeren op de wei, en komen in de winter ‘s nachts naar binnen. We hebben de paarden aan huis staan.

We houden er van om de paarden een echt paardenleven te geven, dat betekent veel beweging en lekker in de kudde.

We hopen nog lang plezier van Randy en Jonker en trouwens ook van onze andere paarden te hebben!

Adoptie paarden en pony's - MariaVroeger als kleine meisjes gingen we al naar de kampen van Trudy en Karen. Ik had dat jaar op Rapid gereden en was helemaal verliefd op Rapid geworden.

Omdat Mireille leiding van het kamp bij ons op stal stond mochten we tot ons geluk Rapid adopteren. Toen was ik 12 jaar oud en voor het eerst ons ‘eigen paardje’. Rapid was toen 27 jaar oud maar nog steeds erg eigenwijs. We hebben heel erg veel van haar geleerd. Ze trok ons in het begin regelmatig met longeerlijn en al de wei mee in of ze wou niet stoppen met galopperen aan de longeerlijn. Ze was altijd erg vrolijk en we konden alles met haar. Lekker scheuren in het bos, voltige of zonder zadel in de bak/bos. Er zijn teveel leuke momenten met haar om te beschrijven. Toen kwam er een moment, ze was toen 30 jaar en toen hebben we Trudy gevraagd of ze met pensioen mocht, want we konden wel merken dat ze heel wat ouder aan het worden was. Desondanks ze zo braaf was hebben we haar uiteindelijk over mogen kopen, wat waren we blij! Ze is uiteindelijk nog tot haar 34e bij ons gebleven en hebben toen met pijn in ons hart afscheid van haar moeten nemen. Haar geest wou nog wel, maar haar lichaam niet meer. Ze was een heel bijzonder paard en we hebben zo veel van haar genoten. We hadden haar voor geen goud willen missen!

We hadden al een andere pony erbij genomen, maar nadat Rapid was overleden ging het toch weer kriebelen en we belden Trudy op of ze eventueel nog een pony beschikbaar had zodat we weer samen konden paardrijden. Toen bleek Roos nog beschikbaar en besloten we meteen als leiding die zomer aan de slag te gaan. Na 4 jaar als leiding meedraaien kwamen we erachter dat Trudy en Karen dat jaar nieuw de kleindochter van Rapid hadden. We waren erg nieuwsgierig naar haar en of ze een beetje op haar oma leek. Toen tijdens het leiding weekend bleek dat ze was terug gebracht naar Trudy en Karen, konden we het niet langer laten om haar ook te adopteren. Qua uiterlijk lijkt ze zoveel op haar oma en ook in haar gedrag. Ze is super braaf en lief en kunnen alles met haar. Ze heeft soms alleen nog wat moeite met haar galop.

Als leiding is het heel leuk om te zien hoe braaf de paardjes zijn en hoe hard ze werken tijdens de kampen. De paarden zijn zo lief en houden echt rekening met de gasten. Ook is het heel leuk om te zien wat voor band sommige gasten met een paard opbouwen en wat zo’n paard kan betekenen.

We willen Trudy en Karen bedanken voor al die bijzondere paarden die we anders niet hadden gekend en waar we nog steeds zoveel leuke dingen mee beleven. We hopen dat Roos en Maria nog lang bij ons blijven en als de tijd rijp is ze lekker bij ons van hun pensioen mogen genieten.

Iris en Amber Maliepaard